Τι είναι η παιδική φίμωση;

Για να υπάρξει ερμηνεία στο τί είναι η φίμωση πρέπει πρώτα να αναφερθούμε στην ανατομία του παιδικού πέους. Το μέρος του δέρματος που καλύπτει το πέος ονομάζεται πόσθη, ενώ το τελικό τμήμα του πέους ονομάζεται βάλανος. Στον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης, η πόσθη έχει ήδη σχηματιστεί και καλύπτει τελείως τη βάλανο, με την οποία είναι πολύ καλάσυμπεφιμένη.
Σταδιακά οι ορμόνες του αγοριού βοηθούν ώστε να σχηματιστούν μικρά κενά διαστήματα ανάμεσα στην πόσθη και τη βάλανο, τα οποία οδηγούν στο να χωριστούν εντελώς τα δύο τμήματα του πέους μεταξύ τους. Τα κενά αυτά διαστήματα δημιουργούνται από τη φυσιολογική απόπτωση των κυττάρων και έτσι σχηματίζεται το σμήγμα! Το σμήγμα είναι άσηπτο υλικό, το οποίο γίνεται αρκετά συχνά αντιληπτό από τις μαμάδες και στις οποίες προκαλεί ανησυχία! Πρέπει όμως να τονιστεί πως αυτό είναι μια φυσιολογική εξελικτική διαδικασία του οργανισμού που οφείλουμε να την αφήσουμε να κυλήσει ομαλά!
Ο διαχωρισμός αυτός, στον οποίο αναφερθήκαμε, δεν πραγματοποιείται μέσα στη μήτρα, αλλά αργότερα, στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού. Για την ακρίβεια, μόνο στο 4% των αγοριών συμβαίνει να γεννηθούν με την πόσθη να τραβιέται προς τα κάτω αποκαλύπτοντας τη βάλανο . Στα μισά νεογέννητα δεν φαίνεται καν το στόμιο της ουρήθρας!
Από τους 6 μήνες και μετά στο 20% των αγοριών «τραβιέται» η πόσθη τελείως προς τα κάτω, ενώ στα 3 έτη η βάλανος εξακολουθεί να καλύπτεται από τον πόσθη στο 10% των αγοριών. Η πόσθη θα πρέπει να έχει ανοίξει κανονικά μέχρι την εφηβεία (το πολύ μέχρι 17 ετών).
Έτσι, αν ως φίμωση οριστεί μόνο η αδυναμία να τραβηχτεί η πόσθη προς τα κάτω, η κατάσταση αυτή ισχύει σε όλα τα νεογέννητα αγόρια και είναι φυσιολογική. Ωστόσο, στο 1%-2% των αγοριών μπορεί να υπάρξει ουλώδης αληθής φίμωση, η οποία στη πλειοψηφία της είναι τραυματικής αιτιολογίας(άστοχοι χειρισμοί σε ακατάλληλη ηλικία) οπότε δεν περιμένει κανείς να ανοίξει η πόσθη με τη φυσική διεργασία ανάπτυξης του πέους, αλλά απαιτείται η ιατρική πια προσέγγιση από ειδικό χειρουργό παίδων.
Πότε πρέπει να απευθυνθώ στον παιδοχειρουργό;
Σύμφωνα με την ειδική Χειρουργό ΠαίδωνΕλένη Ε. Παπακρίβου,κατά τον 1-2 χρόνο του παιδιού αρχίζει προοδευτικά μικρή αποκάλυψη της βαλάνου με τη φυσική διεργασία της απόπτωσης. Μέχρι τα 3- 4 έτη του παιδιού η πόσθη θα πρέπει να έχει ανοίξει κατά ένα μέρος, ενώ το υπόλοιπο μέρος θα συνεχίσει να ανοίγει σταδιακά μέχρι την εφηβεία.
Ωστόσο, αν μέχρι τα 3-4 έτη η βάλανος είναι εντελώς κλειστή, τότε πρόκειται για παθολογική κατάσταση, την οποία θα κρίνει ο παιδοχειρουργός, προκειμένου να αντιμετωπιστεί χειρουργικά . Τονίζει, πάντως, η κα Παπακρίβου, ότι μέχρι εκείνη την ηλικία ο γονιός δεν θα πρέπει να προσφέρει στο πέος του αγοριού καμία ειδική φροντίδα! Είναι εντελώς επιβαρυντική η έλξη της πόσθης προς τα κάτω, για να αποκαλυφθεί η βάλανος, καθώς ο γονιός μπορεί άθελά του να δημιουργήσει ακόμα και ουλή. Όσο για τον καθαρισμός της περιοχής, αυτός γίνεται με τα κοινά παιδικά σαπούνια με ουδέτερο pH που αφορούν στην υγιεινή των μικρών παιδιών.
Μετά τα 3-4 έτη, και εφόσον η βάλανος έχει αρχίσει να αποκαλύπτεται ο γονιός μπορεί να επισκεφθεί με το παιδί τον παιδοχειρουργό, ο οποίος θα κρίνει αν πρέπει να «βοηθήσει» στο «κατέβασμα» της πόσθης, με την χρήση κάποιας τοπικής αναισθητικής αλοιφής, για να μην υπάρξει πόνος. Μετά από αυτό δεν θα χρειαστεί κάποια άλλη παρέμβαση από τον γονιό. Το παιδί θα μάθει, στην διάρκεια του μπάνιου του να έλκει μόνο του, πολύ μαλακά, την πόσθη (πιθανώς με τη βοήθεια του γονιού την πρώτη φορά), για να πλένεται καλά και με άφθονο νερό στην περιοχή.
Και αν το παιδάκι μας χρειάζεται περιτομή;
Αν ο παιδοχειρουργός κρίνει ότι το παιδί χρειάζεται περιτομή, και εφόσον αυτό δεν επιβάλλεται να γίνει άμεσα (δηλαδή, εφόσον το παιδί δεν υποφέρει από λοιμώξεις όπως βαλανοποσθίτιδες ή ουρολοιμώξειςκ.α), η επέμβαση συνιστάται να γίνεται αφού το παιδί έχει σταματήσει εντελώς τις πάνες και φορά βρακάκι. Η ειδικός εξηγεί ότι η σύσταση των ούρων -τα οποία συσσωρεύονται στην πάνα- είναι τέτοια που μπορεί, να προκαλέσει στένωση της ουρήθρας μετά την περιτομή.
Η δε επέμβαση, σε έμπειρα χέρια, θεωρείται από τις ελάσσονες παιδοχειρουργικές επεμβάσεις, με μικρές πιθανότητες επιπλοκών (κυρίως την αιμορραγία), ενώ απαιτεί ημερήσια μόνο νοσηλεία. Μετά την επέμβαση του πέος του παιδιού καλύπτεται για λίγες ημέρες με γάζα, ενώ μετά από μία εβδομάδα, με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού, το παιδί μπορεί να επιστρέψει στις δραστηριότητές του!

Αφήστε μια απάντηση